Volgens de bigbangtheorie was na die grote knal het heelal gevuld met een soort oersoep. Op het oog in rust maar al spoedig klonterde het samen en ontstonden er sterren, planeten en door botsingen vormden de sterrenstof allerlei complexe constructies.
Sterren lichten op om na miljarden jaren weer te vergaan. Als ik s´avonds naar de hemel kijk, dan lijkt alles stil te staan, als in een soort permanente rust. Maar schijn bedriegt, we leven enkel niet allemaal met dezelfde snelheid. En als er al een overeenkomst valt te ontdekken, dan is het wel het verval der dingen.
In mijn jeugd gingen we hangen, in straten en op pleinen. Gewoon een beetje zinloos kletsen en geinen. En soms moesten we abrupt naar een ander plein toe, geen idee waarom, maar dat was leuk ofzo. Later met z'n allen naar de soos, de disco en de kroeg. Desnoods de hele nacht door. Ik moet er nu niet meer aan denken, zou weken nodig hebben om te herstellen.
Daar waar door vergrijzing de meeste steden vervagen tot een soort open museum, blijkt onze gemeente qua leeftijdsopbouw zich eerder te verjongen. Daarom vond ik het zo leuk dat ik op bezoek ging bij JC Kompleks, het jongerencentrum van Heerhugowaard, pal gelegen naast het zwembad. Een plek waar ze kunnen hangen en samenklonteren, muziek maken, hun talenten ontdekken of simpelweg sociale skills ontwikkelen.
Okay, mijn bezoek was niet vanwege een plaatselijk ruige band, die met zijn keiharde beat mijn tinnitus wel even zou doorspoelen. Of een ander optreden die mijn krakende knieën voor een moment zou doen vergeten. Nee, het was voor de voorstelling ´de aftakeling ́ van Theatergroep Goed/Gek, waar ook de ´oudjes´ bij welkom waren.
Het was best confronterend, maar ik heb ook het zweet uit mijn poriën gelachen. En mij vermaakt aan de flashbacks van nachtelijke jeugdjaren, toen licht- en geluidshows nog als een oerknal door mijn leven raasden. Morgen maar weer een dagje rust en wellicht genieten van een heerlijk kommetje soep.
Column Carrousel: Nieuwsblad Dijk en Waard, week 45 november 2026
