Als ik huiswaarts over de A9 rijd, en na Hotel Akersloot gevoelsmatig de leemte doorkruis, duikt er in mijn rechter ooghoek een wolkenfabriek aan de horizon op. Met de vuilverbranding in zicht, weet ik dat ik bijna thuis ben. Snel brengt de zijdedraad - die de regio met de randstad verbindt - mij dichter bij het hel verlichte reclamebord van het AZ stadion. Gemonteerd op een skelet van een prehistorisch monster, dat schijnbaar waakt over de zuidflank van Alkmaar.
De landelijke gemeenteraadsverkiezingen zijn geweest, en we hebben allemaal (meer dan de helft) gekozen. Nemen er ook in de Dijk-en-Waardse raad weer wijze mannen en vrouwen zitting, om plannen te smeden en in gang te zetten. Beleid in het belang van ons allen. Vast niet met alle neuzen in dezelfde richting, en ook niet massaal achter een enkele leider aan. Hoe was het gezegde ook alweer: God created the earth, but the Dutch hebben hun eigen land geschapen.
Met de strijd tegen het water - Noord-Holland ligt grotendeels onder zeeniveau - weten de inwoners dondersgoed hoe belangrijk samenwerking is. Al die dijken en molens om ons heen, zijn er niet vanzelf gekomen. We zien het bijna dagelijks in de media wat voor gevolgen ´sterke leiders´ in de wereld voort kunnen brengen. Democratie is een werkwoord, kwetsbaar en wellicht de beste keuze uit slechten. We moeten blijven pompen of verzuipen, samen moeten we het doen. Anders krijgen we natte voeten, en een onrustig gemoed.
Door de eeuwen heen hebben we ze verslagen: koningen, keizers en het water. Van hun voetstuk geduwd, zandzakken opgestapeld. De poppetjes zijn weer geteld, de draak verslagen. De samenleving heeft gestemd, en de raad kan voorlopig weer over onze ´thuis´ en directe leefomgeving waken. Samen gaan we voort.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten